ήσουν ό,τι πιο όμορφο υπήρξε στη ζωή μου
από την πρώτη μέρα, μια μικρή φουντωτή τριχομπαλίτσα με στραπατσαρισμένη μυτούλα
δεν ξέρω τι να πω, τι να κάνω
φοβάμαι ότι κανείς δεν θα καταλάβει τον πόνο μου
με άλλαξες, με έκανες καλύτερη
σε ευχαριστώ
για τα εννιά χρόνια, τους τρεις μήνες και τις δύο μέρες που έζησες δίπλα μου
είσαι κομμάτι μου πια
μου λείπεις
Σε καταλαβαίνω.
ΑπάντησηΔιαγραφή"Έχασα" τη δική μου πολυαγαπημένη πριν 2 μήνες, μετά από 17 χρόνια, 5 μήνες και δύο μέρες. Η πιο αφοσιωμένη αγάπη ever.
Θα ζουν πάντα στη σκέψη μας, όσο κι αν πονά η θύμησή τους.
:(
Έλα ρε φίλε, όχι. Νιώθω σε, να ξέρεις. Πνίει σε το άδικο. Έννα την αγαπάς πάντα, τζαι πάντα έννα την σκέφτεσαι όμορφα αν και με μια πικρή γεύση που έφυγε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλή συνέχεια, κουράγιο...