Μόλις ενημερώθηκα για τη βράβευσή μου από τη γλυκιά To love life for what it is, πήρα αμέσως τηλέφωνο την κυρία Ελένη, τη ράφτρα μου, να μου ετοιμάσει απαστράπτουσα τουαλέτα για την τόσο ξεχωριστή περίσταση κι έδωσα σαφείς οδηγίες για κρυστάλλους και διαμάντια και φουρό και κορδέλες και μαργαριτάρια και κεντήματα και όλα τα καλά.
[Παρένθεση: πολύ την εκτιμώ την κυρία Ελένη, πολύ καλή στη δουλειά της, μεγάλο ταλέντο στα χέρια, και πολύ καλός άνθρωπος, ευγενική ψυχή, όλα τα καλά τα χει, μόνο σαν προξενήτρα δεν το χει, γιατί μια φορά αποφάσισε να μου κάνει κονέ με τον Ιορδάνη (ο οποίος με είδε μια μέρα στο μαγαζί της) καλλιτέχνης κομμωτής στο επάγγελμα, πολύ καλό παιδί κατά τα λεγόμενα της κυρίας Ελένης, αλλά της έδωσα μια ωραιότατη ζεστή χυλόπιτα να του πάει (με αγάπη πάντα) και που ποτέ αυτός δεν ξεπέρασε (κατά τα λεγόμενα της κυρίας Ελένης πάντα), γεγονός που η κυρία Ελένη δεν με αφήνει να ξεχάσω δύο χρόνια τώρα και θέλει να μου υπενθυμίζει με κάθε ευκαιρία, πως ο Ιορδάνης ήτανε το τυχερό μου κι εγώ πέταξα την τύχη μου στα σκουπίδια. Κλείνει η παρένθεση.]
[Παρένθεση: πολύ την εκτιμώ την κυρία Ελένη, πολύ καλή στη δουλειά της, μεγάλο ταλέντο στα χέρια, και πολύ καλός άνθρωπος, ευγενική ψυχή, όλα τα καλά τα χει, μόνο σαν προξενήτρα δεν το χει, γιατί μια φορά αποφάσισε να μου κάνει κονέ με τον Ιορδάνη (ο οποίος με είδε μια μέρα στο μαγαζί της) καλλιτέχνης κομμωτής στο επάγγελμα, πολύ καλό παιδί κατά τα λεγόμενα της κυρίας Ελένης, αλλά της έδωσα μια ωραιότατη ζεστή χυλόπιτα να του πάει (με αγάπη πάντα) και που ποτέ αυτός δεν ξεπέρασε (κατά τα λεγόμενα της κυρίας Ελένης πάντα), γεγονός που η κυρία Ελένη δεν με αφήνει να ξεχάσω δύο χρόνια τώρα και θέλει να μου υπενθυμίζει με κάθε ευκαιρία, πως ο Ιορδάνης ήτανε το τυχερό μου κι εγώ πέταξα την τύχη μου στα σκουπίδια. Κλείνει η παρένθεση.]
Αφού φόρεσα το υπέροχο υπέρλαμπρο καινούριο μου φόρεμα, έφτιαξα και τα μαλλιά μου, βάφτηκα φτιάχτηκα, φόρεσα και τις γόβες μου και είμαι έτοιμη για την παραλαβή του βραβείου μου!
Νοκ, νοκ, νοκ (κτυπηματάκια -με χάρη πάντα- στο μικρόφωνο για να βεβαιωθώ πως είναι ανοικτό). Θα ήθελα να ευχαριστήσω την To love life for what it is για την τόσο μεγάλη τιμή που μου έκανε και να της υποσχεθώ πως θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να φανώ αντάξια της επιλογής της και να απαντήσω με απόλυτη ειλικρίνεια στις ερωτήσεις που ακολουθούν.
Νοκ, νοκ, νοκ (κτυπηματάκια -με χάρη πάντα- στο μικρόφωνο για να βεβαιωθώ πως είναι ανοικτό). Θα ήθελα να ευχαριστήσω την To love life for what it is για την τόσο μεγάλη τιμή που μου έκανε και να της υποσχεθώ πως θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ για να φανώ αντάξια της επιλογής της και να απαντήσω με απόλυτη ειλικρίνεια στις ερωτήσεις που ακολουθούν.
1. Πείτε μας τι σας ενθουσιάζει
Με ενθουσιάζουν τα γατάκια. Όλα τα ζωάκια, αλλά κυρίως τα γατάκια. Και με ενθουσιάζει ένα καλό βιβλίο. ΄Εχω καιρό να διαβάσω βιβλίο που να με ενθουσιάσει όμως.
2. Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο;
Νομίζω πως οι συζητήσεις στο blog ή οποιαδήποτε μορφή επικοινωνίας μέσω αυτού, μας δίνουν την ικανοποίηση της ανθρώπινης επαφής και κυρίως την ανατροφοδότηση που αποζητούμε σχετικά με τις σκέψεις μας. Ένα σχόλιο στο blog θα έλεγα πως αντιστοιχεί με τη συμβουλή ενός φίλου στον 'πραγματικό κόσμο', κατά κάποιο τρόπο.
Όταν πρωτοξεκίνησα το blog πριν από 4 και βάλε χρόνια, δεν είχα αναγνώστες και σχόλια για αρκετό καιρό και θυμάμαι πως όταν έλαβα το πρώτο σχόλιο από blogger σε ένα post μου, τρόμαξα!
3. Για ποια πράγματα μιλάτε στο blog σας;
Για αυτά που σκέφτομαι, αυτά που νιώθω, αυτά που θέλω, αυτά που με προβληματίζουν, αυτά που αγαπώ και αυτά που με πληγώνουν. Γενικά, όλα όσα περνούν από το κεφάλι και την καρδιά μου (μερικές φορές και το στομάχι μου).
4. Πως φαντάζεστε το blog σας σε δύο χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει/να αλλάζει και με ποιο τρόπο;
Κανείς δεν ξέρει ο χρόνος τι θα φέρει! Το blog μου έχει αλλάξει τόσο πολύ και τόσες πολλές φορές (κι εγώ μαζί του), από το 2010 που το ξεκίνησα. Είμαι σίγουρη πως θα αλλάξει ξανά και ξανά. Δεν ξέρω πότε, και πως, αλλά ανυπομονώ να μάθω που θα με πάει.
Με ενθουσιάζουν τα γατάκια. Όλα τα ζωάκια, αλλά κυρίως τα γατάκια. Και με ενθουσιάζει ένα καλό βιβλίο. ΄Εχω καιρό να διαβάσω βιβλίο που να με ενθουσιάσει όμως.
2. Γιατί πιστεύετε ότι τα σχόλια και η επικοινωνία βοηθούν τους bloggers και με ποιο τρόπο;
Νομίζω πως οι συζητήσεις στο blog ή οποιαδήποτε μορφή επικοινωνίας μέσω αυτού, μας δίνουν την ικανοποίηση της ανθρώπινης επαφής και κυρίως την ανατροφοδότηση που αποζητούμε σχετικά με τις σκέψεις μας. Ένα σχόλιο στο blog θα έλεγα πως αντιστοιχεί με τη συμβουλή ενός φίλου στον 'πραγματικό κόσμο', κατά κάποιο τρόπο.
Όταν πρωτοξεκίνησα το blog πριν από 4 και βάλε χρόνια, δεν είχα αναγνώστες και σχόλια για αρκετό καιρό και θυμάμαι πως όταν έλαβα το πρώτο σχόλιο από blogger σε ένα post μου, τρόμαξα!
3. Για ποια πράγματα μιλάτε στο blog σας;
Για αυτά που σκέφτομαι, αυτά που νιώθω, αυτά που θέλω, αυτά που με προβληματίζουν, αυτά που αγαπώ και αυτά που με πληγώνουν. Γενικά, όλα όσα περνούν από το κεφάλι και την καρδιά μου (μερικές φορές και το στομάχι μου).
4. Πως φαντάζεστε το blog σας σε δύο χρόνια; Τι θα θέλατε να δείτε να μεγαλώνει/να αλλάζει και με ποιο τρόπο;
Κανείς δεν ξέρει ο χρόνος τι θα φέρει! Το blog μου έχει αλλάξει τόσο πολύ και τόσες πολλές φορές (κι εγώ μαζί του), από το 2010 που το ξεκίνησα. Είμαι σίγουρη πως θα αλλάξει ξανά και ξανά. Δεν ξέρω πότε, και πως, αλλά ανυπομονώ να μάθω που θα με πάει.
5. Τι είναι αυτό που κάνετε καλύτερα;
Δεν μου αρέσει αυτή η ερώτηση.
6. Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;
Εξαρτάται από τη φάση στην οποία βρίσκομαι. Έχω περάσει περιόδους που δεν ασχολήθηκα καθόλου για βδομάδες (και δεν διάβαζα ούτε άλλους bloggers), έχω περάσει φάση που δεν έγραφα αλλά διάβαζα αναρτήσεις άλλων bloggers και φυσικά έχω περάσει και περιόδους που ασχολούμαι καθημερινά (γράφοντας ή διαβάζοντας blogs). Σε αυτή τη φάση, τώρα, νομίζω 3-4 φορές την εβδομάδα θα μπω να διαβάσω αναρτήσεις άλλων bloggers και θα γράψω ανάρτηση 2 φορές την εβδομάδα. Συνήθως οι αναρτήσεις μου βγαίνουν αυθόρμητα και δεν αφιερώνω πολύ χρόνο για να τις ετοιμάσω.
7. Πως γεννιούνται τα posts σας;
Τα φέρνει ο πελαργός :)
8. Ευχές για τον αναγνώστη.
Παγκόσμια ειρήνη (πάντα ήθελα να το πω αυτό). Ευχαριστώ (εκθαμβωτικό χαμόγελο).
Δεν μου αρέσει αυτή η ερώτηση.
6. Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας;
Εξαρτάται από τη φάση στην οποία βρίσκομαι. Έχω περάσει περιόδους που δεν ασχολήθηκα καθόλου για βδομάδες (και δεν διάβαζα ούτε άλλους bloggers), έχω περάσει φάση που δεν έγραφα αλλά διάβαζα αναρτήσεις άλλων bloggers και φυσικά έχω περάσει και περιόδους που ασχολούμαι καθημερινά (γράφοντας ή διαβάζοντας blogs). Σε αυτή τη φάση, τώρα, νομίζω 3-4 φορές την εβδομάδα θα μπω να διαβάσω αναρτήσεις άλλων bloggers και θα γράψω ανάρτηση 2 φορές την εβδομάδα. Συνήθως οι αναρτήσεις μου βγαίνουν αυθόρμητα και δεν αφιερώνω πολύ χρόνο για να τις ετοιμάσω.
7. Πως γεννιούνται τα posts σας;
Τα φέρνει ο πελαργός :)
8. Ευχές για τον αναγνώστη.
Παγκόσμια ειρήνη (πάντα ήθελα να το πω αυτό). Ευχαριστώ (εκθαμβωτικό χαμόγελο).
Νομίζω πως οι περισσότεροι έχουν ήδη βραβευτεί και γιαυτό θα ήθελα να δώσω αυτό το βραβείο στην Pippi, μια blogger που 'γνώρισα' πρόσφατα και θα ήθελα να μάθω περισσότερα για αυτή!
Χμμμμ .... τα γατάκια, ε; Ναι, το καταλαβαίνω αυτό. Θα μπορούσα να το είχα προσθέσει κι εγώ, αν το είχα σκεφτεί. (Μα, δεν είναι τόσο γλυκούλια;!;!;!) :-)
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχω διαβάσει κι από άλλους ότι όταν έλαβαν το πρώτο σχόλιο στο blog τους, έναν φόβο τον ένιωσαν! Που κάποιος τους είχε εντοπίσει και διάβαζε όσα έγραφαν (ειδικά αν αυτά αφορούσαν σε προσωπικά τους θέματα); Επειδή αυτό σήμαινε πως είχαν πραγματικά ανοιχτεί στο πέλαγος το ιντερνετικό (αφού είχε ξεκινήσει η αλληλεπίδραση); Ότι, επιτέλους, πετύχαιναν τον σκοπό της επικοινωνίας (be careful what you wish for, που λένε); Δεν έχω ιδέα (αλήθεια, γιατί;). Προσωπικά, είχα χαρεί πολύ με το πρώτο σχόλιο.
Ευχαριστώ κι εγώ, για τη συμμετοχή σου! :-)
Υ.Γ.: Ααααα, μα τι ωραία δουλειά που έκανε αυτή η κυρία Ελένη! Χάρμα είσαι! (Δεν ακούγεται αυτό πολύ ... Κωνσταντάρας; :-Ρ )
ευχαριστώ αγαπητή μου! θα μεταφέρω στην κυρία Ελένη τα σχόλιά σου!
Διαγραφήτα γατάκια είναι υπέροχαααααα! :)
ο λόγος που τρόμαξα μάλλον με το πρώτο σχόλιο που έλαβα ήταν η επιβεβαίωση, η συνειδητοποίηση καλύετρα ότι κάποιος διαβάζει αυτά που γράφω. Μέχρι εκείνη τη στιγμή έγραφα με κάποια άγνοια για τη δύναμη του ιντερνετ, νόμιζα πως μόνη μου τα γράφω, μόνη μου τα διαβαζω. αυτό μάλλον.
Μήνυμα ελήφθη! Ευχαριστώ πολύ για το βραβείο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλιά
φιλιά και σε σένα :)
ΔιαγραφήΕίναι το τίμημα του να ανεβαίνεις σε πάλκο και να βγάζεις λόγο. Ότι κάποιον μπορεί και μα ενδιαφέρει αυτό που θα πεις...
ΑπάντησηΔιαγραφήΌσο το ήξερες μόνο εσύ το ημερολόγιο σου ήταν το δικό σου πεζούλι στο χωριό που ανέβαινες προσεκτικά μη πέσεις και μέσα και λαλούσες σε ότι κλίμακα ήθελες. (Δε σε είπα χωριάτισσα, σχήμα λόγου...)
Σύντομα όμως ένα μάτσο αγνώστων ιντερνετο-stalkers που ενίοτε γίνονται τρόλ θα σου τη πέσουν και δε θα αφήσουν και σένα και τις αναρτήσεις σου σε χλωρό κλαρί!
Μην ανησυχείς. Προφανώς πολύ κόσμος δεν εχει τι να κάνει και επιδίδεται σε δικτυολεηλασίες (τρολιές). Το πιο ανησυχητικό όμως το είδα τις προάλλες στον Γονίδι - Χολίδι. (Τυχαία βρέθηκα εκεί να σημειώσω) Όλη η αίθουσα είχε τόσα πολλά φωτισμένα χαρούμενα πρόσωπα... Που ... Χαιρόντουσαν βλέποντας αδηφάγα τις μικρές οθόνες μπροστά τους. Τα κινητά τους...
Ακόμη κι εκεί ρε φίλε, έλεος. Το επόμενο θα είναι να τα παίρνουν μαζί και στο κρεβάτι..!